Oostenrijk 17/05 t/m 27/05

Oostenrijk




Om 7.30 uur vertrokken na een goed ontbijt van Windorf richting Passau meteen na Windorf een klimmetje en dan gaat het verder over een grindpad naar Schalding nog een klimmetje voor Passau en dan zijn we er, hebben we het eerste route boekje gehad. Langs de haven gefietst liggen hier erg veel passagiersschepen die aankomen en vertrekken er werd net een hele groep gelost dus even op passen. Over de brug naar de linkeroever een paar foto’s gemaakt.

Passau

Passau

Even nog iets over Passau

De stad telt 50.594 inwoners.
In de oude binnenstad komen drie rivieren bijeen: de Donau, de Inn en de Ilz, waardoor de stad ook wel Dreiflüssestadt wordt genoemd. Hoewel de Inn de breedste van de drie rivieren is, wordt het vervolg van deze drie stromen toch Donau genoemd, omdat de Donau de langste van de drie is.
De stad heeft het Keltische oppidum Boiodurum en de Romeinse castra Boiotro als oorsprong. De Bataafse huursoldaten die in het Romeinse kamp gelegerd waren gaven de stad haar naam (uit Batavis werd Passau).
In de oude binnenstad bevinden zich nog:
 Kathedraal Dom St.Stephan deels in barokstijl; de bouwperiode is de 15 de eeuw tot en met de 17 de eeuw. In de kerk staat een orgel, dat bekend staat als het grootste kerkorgel ter wereld. Het heeft 17.774 pijpen.
 Twee voormalige paleizen: het oude paleis 1680) en het nieuwe paleis uit de jaren 1712-1730.
 Raadhuis uit de 14de eeuw
 Twee burchten, namelijk Oberhaus 13de eeuw) en Niederhaus uit de 14de eeuw.
 Observatorium uit de 17de eeuw.
 Speelgoedmuseum
 Donaupromenade
 Klooster Niedernburg



Het gaat weer verder op passen voor fietsers ik heb de hele eerste week van mijn tocht nog nooit zoveel fietsers gezien als nu. Twee groepjes uit Canada haalden mij in met video camera’s op hun fietshelm gemonteerd. Ook veel langlaufers met grote stokken om zich af te duwen gaan je met een rotgang voorbij lijkt of je zelf stil staat. Via Erlau gaat het verder naar Obernzell naar Kramesau waar ik wat gedronken heb en gegeten even weer op krachten komen. Daarna de bekende bocht van Schlögen hier met een pontje voor

1,50 naar de overkant gevaren erg mooi hier. Daarna langs de rechteroever verder naar Kaiser waar ik weer wat gegeten en gedronken heb. In Aschach wat erg druk is mijn nichtje gebeld, haar man komt me 12 km verderop ophalen om mij door het achterland naar Alkoven te loodsen.

Op weg naar Passau

We fietsen langs de Donau

In Brandstatt nog een paar Hollandse dames gesproken waren met een groep van 26 dames de oudste 83 jaar met de fiets onderweg, de meeste toch op E-Bikes worden ergens afgezet en dan gaan ze in kleine groepjes 42 km fietsen en dan worden ze weer door een bus met een aanhanger opgehaald waar de fietsen in kunnen  en gaat het naar een hotel. Avonds worden de accu’s weer opgeladen voor de volgende dag door de chauffeur. Op de afgesproken plek stond Richard mij op te wachten daarna ging het richting Alkoven.

Nog een kleine omweg gemaakt naar het Schloss Hartheim hier speelden in de tweede oorlog verschrikkelijke dingen af er zijn hier meer dan 10000 mensen vergast en verbrand geworden.

Kasteel Hartheim

De binnenplaats

Velen waren gehandicapt, priesters, Italianen, Nederlanders etc. Je wordt er weer stil van als zo iets in een gewoon dorpje gebeurd. Een van de dorpsbewoners kwam hier tegen in opstand en heeft folders verdeeld en werd meteen opgepakt en naar Berlijn vervoerd waar hij later vermoord werd. Er is hier een herdenkings monument voor hem neer gezet. Er is hier een kamer waar alle namen op de muren staan je word er wel stil van dat zo iets gebeuren kan en het gebeurd overal op de wereld nog steeds. Daarna ging het naar mijn nichtje door een mooi landschap en het nodige duwwerk weer voordat ik een biertje kon drinken.

Voor degenen onder ons die meer willen weten over het Schloss Hartheim hier het E-mail adres:
www.schloss-hartheim.at

Ik had er ook nog nooit van gehoord.

Maandag 21 mei gaat het verder langs het fietspad naar Melk aan de Donau dus voorlopig geen nieuwe berichten.




Vandaag met Richard met de auto naar Wilhering gereden even de fiets laten staan. Wilhering is zeer bekend door zijn klooster en zijn Stiftskerk Maria Himmelfahrt. Dit klooster en zijn kerk ligt ongeveer 8 km. voor Linz. In 1996 is het 850 jaar geleden dat er met de bouw begonnen is. In het jaar 1146 kwamen de eerste monniken hier naar toe.

Kerk en klooster in Wilhering

Met de kerk is in 1733 begonnen te bouwen  en in 1751 was hij klaar. Het is een van de mooiste Rokokokerk van Oostenrijk geworden echt de moeite waard om een omweg te maken hier naar toe.

Wilhering

Hier ontmoete ik weer de Hollandse dames die ik een dag eerder tegen kwam op de fiets, hun bus was net aangekomen en de fietsen werden uit geladen ze gingen ook eerst de kerk bekijken en dan ging het verder. In Hinzenbach/Seebach nog een 90 meter lange skischans bekeken zou 3 miljoen kosten werd natuurlijk het dubbele komt me bekend voor. Je kan hier ook in de zomer springen van verschillende landen komen ze hier trainen.

Hinzenbach/Seebach skischans

Daarna nog even de binnenstad van Eferding bekeken.Eferdingen is ook de groentetuin van Oostenrijk, hier wordt erg veel groente , vruchten etc aangebouwd.

Eferdingen

Tegen de avond naar een boerderij geweest waar we appelmost gedronken hebben en een maaltijd genuttigd hebben met verschillende soorten vlees kaas etc. Voor 4 personen was ik 20,00 euro kwijt, waar kan je dat nog in Nederland krijgen. Allemaal erg gezellig lange tafels buiten want binnen was het al helemaal vol, de Oostenrijkers houden wel van lekker eten en een drankje erbij.






Niets gedaan in de zon aan het zwembad gelegen





Vandaag met de man van mijn nichtje Richard een tour door Linz gemaakt, niet per fiets maar per auto, gaat wel een stuk makkelijker moet ik zeggen.

  
Weer wat geschiedenisles voor de liefhebbers:
Linz de stad werd gesticht door de Romeinen, die het Lentia noemden.
Linz was binnen het Heilege Roomse Rijk een lokale regeringsstad en een belangrijke handelspost. Onder de Habsburgse keizer Frederik III was het korte tijd de belangrijkste stad van het imperium. Het verloor zijn status nochtans na diens dood in 1493.
De wiskundige Johannes Kepler werkte tussen 1612 en 1626 in Linz. Hij ontdekte er begin 1618  zijn derde wet van planeetbewegingen.

Linz

De stad Linz lijkt een sleutelpositie in te nemen voor en na de Tweede Wereldoorlog. Dicht bij Linz, in de stad Leonding, werden de ouders van Adolf Hitler begraven. Hitler zelf bezocht het Fadingergymnasium in Linz. In Mein Kampf schreef hij over een Joodse jongen die hij op school had leren kennen. Volgens sommige theorieën was dit de filosoof Ludwig Wittgenstein. Hitler vertrok alvorens zijn school af te maken, en ging in plaats daarvan naar een school in Steyr (Opper-Oostenrijk). Op het balkon van het stadhuis van Linz proclameerde Hitler het Grootduitse Rijk, in de periode van de zogenaamde Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland. Niet alleen Hitler, maar ook Adolf Eichmann, de architect van de jodenvervolging, groeide op in Linz. Eichmanns vader woonde er nog na de oorlog. Simon Wiesenthal, die later Eichmann zou opsporen, had er na de oorlog zijn eerste kantoor. Zo ontstond de bijzondere situatie dat Wiesenthal uitkeek op het huis waar Hitler opgroeide en dat hij slechts enkele huizen bij het ouderlijk huis van Eichmann vandaan kantoor hield.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Linz belangrijk voor de productie van chemische producten en staal
voor de nazioorlogsmachine. Veel van deze fabrieken waren ontmanteld in het kort tevoren verworven Tsjecho-Slowakije en werden hier opnieuw samengebracht. Het kamp Mauthausen-Gusen, het laatste naziconcentratiekamp waar ook Wiesenthal gevangen zat, stond dicht bij Linz. Hitler had uitgebreide architectonische plannen met Linz maar alleen de Nibelungenbrug over de Donau is hiervan gerealiseerd.
Een korte bezichtiging in Linz gedaan, de Neuer Dom bezocht hier kunnen ongeveer 20.000 personen in en een kerkdienst volgen, als er zoveel komen. Dit is de grootste kerkbouw in Oostenrijk en is gebouwd tussen  1862 en 1924. De schilderingen op de vensters vertellen de geschiedenis van Linz.. In Altstadt 17 staat een renaissancehuis waar Wolfgang Amadeus Mozart gast van de graaf van Thun de Linzer Symphonie komponeerde. Je kan hier ook de Pöstlingberg omhoog gaan heb je een mooi uitzicht over Linz en omgeving

Met deze tram ga je omhoog

er gaat een tram omhoog het is de stijlste bergbahn van de wereld en is in bedrijf vanaf 1898.
Op de Hauptplatz in Linz kan je instappen en dan gaat het omhoog naar 519 meter het eindpunt van de tram.
Je hebt  hier ook het museum van de toekomst Hauptstrasse 2.

BUitzicht over Linz

Daarna mijn tante van 90 opgehaald want de dochter van Richard was jarig en dat moet gevierd worden.






We vertrekken richting Linz en dan gaat het naar Mauthausen waar ik tegen 09.00 uur aankom. Om deze tijd gaat het ook open.

Het concentratiekamp Mauthausen werd in augustus 1938, vijf maanden na de annexatie van Oostenrijk door nazi-Duitsland, opgezet met als doel een mannenkamp in het Oostenrijkse gebied te realiseren, gevangeniscapaciteit te bezitten voor de geplande oorlog.

Het gebied rond Mauthausen was voorts vooral geschikt vanwege de aanwezigheid van graniet, zodat de gevangenen tewerkgesteld konden worden voor de  winning van bouwmateriaal.

Gedenkteken bij Mauthausen

Gedenkteken bij Mauthausen

Zoals bij de meeste concentratiekampen van de nazi’s  waren de verblijfs- en arbeidsomstandigheden voor de - met name politieke - gevangenen zeer slecht. Voorts bepaalden mishandeling, straf, ziekte en honger het beeld van alledag. Gevangenen werden doodgeslagen, opgehangen, of doodgeschoten.

Op de achtergrond de trap van 186 treden naar de granietgroeve

Er was een trap van 186 treden naar de diepte van de granietgroeve, waar menigeen het leven liet. De gevangenen moesten hun eigen kamp bouwen en de materialen via de trap omhoog slepen. Zieke gevangenen liet men bevriezen, verhongeren of werden gedood met fenolinjecties of gifgas.

De Trap

Mauthausen had een gaskamer in een keldervertrek schuin onder het kampbordeel. In dezelfde ruimte bevonden zich twee verbrandingsovens, ook wel crematoria genoemd, van Topf en Zonen, waarmee de vermoorde gevangenen werden verbrand. Voordat de lichamen van de gevangenen werden verbrand, werden zij op de onderzoekstafel, vlakbij de gaskamers en de ovens, door een arts ontdaan van kostbare protheses als gouden tanden.

Het kamp stond onder commando van Franz Ziereis een SS-Sturmbannführer die wegens "bijzondere verdiensten" als Lagerkommandant in 1944 tot SS-Standartenführer werd bevorderd. Twee dagen voor de bevreiding van het kamp door de Amerikanen is al het personeel gevlucht, Frans Ziereis werd in zijn jachthut opgepakt door een paar tips.


 Gevangenen

Nieuw aangekomen gevangenen werden gedesinfecteerd en hun hoofd kaalgeschoren. Daarna werden ze gekleed in een blauw- gestreepte overall. Vanaf 1943 werden ookuniformen van Franse,Griekse en Sovjet soldaten gebruikt. De Funktionshäftlinge (gevangenen die een taak kregen toe bedeeld) hadden het soms wat beter, en beschikten over warmere kleding en schoeisel in plaats van de standaard houten sandalen.
Op de kleding werd met een gekleurde driehoek de aard van het 'delict' aangegeven, met daarin de eerste letter van de nationaliteit. 'Politieke' gevangenen hadden een rode driehoek, Spaanse republikeinen een blauwe, en Jehova’s getuigen een paarse.

De Toiletten

Wasruimte

'Criminelen' hadden een groene driehoek, 'asocialen' een zwarte, en homoseksuelen een roze. Joden hadden een gele of tweekleurige ster.
Je wordt er weer stil van als je alles hier ziet er kwamen ook 3 bussen met scholieren aan is weer iets anders als een schoolreisje naar Parijs of Barcelona of een andere stad. Dit lijkt mij veel belangrijker.

Binnenplaats

Om 10.00 uur vertrokken ik moet nog heel wat kilometers vandaag afleggen om mijn einddoel voor vandaag te halen en dat is Heiligenblut waar mijn moeder geboren is in 1913. Dus even door fietsen het regend weer en de wind komt weer uit het oosten dus de verkeerde kant, het word weer afzien vandaag. Vanaf Mauthausen gaat het weer via een goed fietspad naar Mitterkirchen waar ik weer eens een bord over het hoofd zie dus weer een stuk terug.
Hier in gesprek gekomen met een echtpaar uit schotland wat ook op de fiets waren en de omgeving verkenden gingen naar een openluchtmuseum in Lehen. We gaan door een bos richting Donau over een mooi pad. Vandaag zijn weinig fietsers onderweg komt misschien door het weer. Via Grein gaat het naar Persenburg een afstand van 25 km. Bij Wiesen wordt het dal weer enger en ook de weg, dit was vroeger een engpas voor het scheepvaartverkeer. Gelukkig hebben wij daar geen last van, het gaat verder naar Marbach hier zie je boven op de berg MariaTaferl dit is een bekende bedevaartsoord hier in Oostenrijk op een vorige reis door Oostenrijk ben ik hier geweest, beslist de moeite waard om het eens te bezoeken. Bij Weitenegg zie ik in de verte al het klooster van Melk.

De abdij van Melk (Duits: Stift Melk) is een Benedictijnenabdij  in Neder-Oostenrijk bij de stad Melk aan de Donau. De huidige abt van de abdij is Georg Wilfinger. De abdij werd ontworpen door Jacob Prandtauer.




Bij het begin van de 11 eeuw was Melk een machtscentrum van het huis Babebberg in het markgraafschap Oostenrijk. De abdij behield een zekere zelfstandigheid tegenover de markgraven. Bij het begin van de  16 eeuw werden de bezittingen van de abdij in de omgeving van Wenen vernield in de oorlogen met deOttomaanse Turken. In de 17 eeuw herwon de abdij haar economische zelfstandigheid. Zij werd een centrum van de contrareformatie. In de 18 eeuw werd begonnen met de bouw van de imposante barokke kerk en nieuwe kloostergebouwen.
De abdij is een van de markante punten binnen het cultuurlandschap van de Wachau  het staat ook op de werelderfgoedlijst van de Unesco.

Maar voordat ik Melk berijk sla ik bij Weitenegg links af richting Weiten we gaan 15 km klimmen naar

Weiten met kasteel

Heiligenblut waar mijn moeder geboren is. Het word weer zwoegen omhoog, gelukkig na 1 uur bereik ik om 17.00 uur Heiligenblut waar ik met veel liefde ontvangen word door mijn nichtje, ook mijn nichtje uit Stuttgart en haar man waren hier. Ik ga een paar dagen gezellig bij de familie uitrusten en vrijdag 25 mei gaat het verder naar Wenen waar zaterdag mijn vriend Leo uit Zwitserland met de trein aankomt.

De kerk in Heiligenblut

Met de familie op pad





Familie bezoek in de omgeving.



We maken een uitstapje naar Kottingnondorf 19 in het Waldviertel naar het Anathalia Licht Energetik van Gerti Loncsar.
Mijn nichtje uit Stuttgart heeft al 40 jaar last van Fobieën, durft geen vliegtuig, trein, tram tunnels grote warenhuizen in , dan krijgt ze een paniekaanval. Ze kreeg hier last van na de geboorte van haar eerste zoon.

Alle dokters platgelopen etc. niets hielp, tot ze enkele jaren geleden hier in Oostenrijk in Krems bij de kapper zat en de kapster vroeg of ze aan spanningen leed, ze voelde dat toen ze het haar van mijn nichtje verzorgde. Toen kwam het hele verhaal eruit en de kapster raadde haar aan eens een bezoek te brengen bij Gerti Loncsar en kreeg het adres mee. Als je vertwijfeld bent pak je elke goede raad aan. Dus er werd een
afspraak gemaakt en na drie behandelingen waren de blokkades opgelost. Ze kan nu haar zoon in New York bezoeken geen angst voor tunnels etc. een hele nieuwe wereld gaat voor dit gezin open. Ze heeft al verschillende vrienden en vriendinnen met problemen hier naar toe gestuurd met goed resultaat.
Het internetadres van Gerti Loncsar is www.lichtenergetik.at.

Hierna gingen we lekker eten bij de maanzaadboer in Armschlag, deze heeft de grootste maanzaadmolentjes van de wereld zijn hele restaurant en schuren hangen hier vol mee.

Maanzaad bollen

Zijn internetadres is www.mohnwirt.at.

Maanzaad knodels erg lekker

Wij hebben hier heerlijk gegeten, vanaf juli staan de maanzaadvelden hier in bloei dat moet een schitterend gezicht zijn volgens mijn nichtje.

Dit is 60 meter lang en 4,5 meter hoog

In dit dorp hangt ook het langste maanzaadschilderij van de wereld het is 60 meter lang en 4,5 meter hoog het is dus 270 m2. Het is geschilderd door Karl Mozer in 2008.
Het Waldviertel is de moeite waard om er eens vakantie te houden, je hebt er ook nog de Warchau bekend om zijn goede wijn en zijn natuur.

Nummerplaat van de eigenaar van het restaurant

Hierna ging het richting Heiligenblut terug want ik moet nog alles weer inpakken want morgen gaat het
naar Wenen.





We vertrekken vroeg want het is weer een behoorlijke afstand naar Wenen. Eerst gaat het nog bergop en dan gaat het weer natuurlijk naar beneden naar Spitz waar ik weer op het Donau fietspad kom.

De Donau bij Spitz

Sluisdeuren als de Donau buiten zijn oevers treed

Tot hier stond het water in 1991

Dan gaat het verder richting Dürnstein, even wat over de geschiedenis van Durnstein, niet veel dit keer.
Ruïne Dürnstein, of Burcht Dürnstein, staat bekend om het feit dat koning Richard de eerste van Engeland, op de terugreis van de 3 Kruistocht (1189-1192), hier gevangen gehouden werd door hertog Leopold de V van Oostenrijk. Leopold V was in het heilige land beledigd door Richard de eerste. In 1194 werd hij ontdekt door de minstreel Blondel en na betaling van losgeld vrijgelaten.
Vanuit Durnstein gaat het via de mooie Wachau waar een heerlijke wijn vandaan komt naar Krems

Straatje in Durnstein

Onderweg kom je nieuwe muren met sluisdeuren bij de verschillende dorpjes tegen, deze zijn ervoor als de Donau buiten zijn oevers treed, dat is de laatste jaren regel matig voor gekomen.
We hebben weer behoorlijk wind tegen maar een blauwe hemel je kan ook niet alles wensen.
Bij Krems blijven we de linkeroever volgen is een stukje korter en met deze wind hoeven we dus minder te trappen. Bij de elektriciteitscentrale van Altenwörth gaat het naar de andere kant weer.

Kerncentrale in Zwentendorf

We komen in Zwentendorf langs de Kerncentrale die nooit in bedrijf genomen is in Oostenrijk, op dit moment waren ze voorbereidingen aan het doen voor een popconcert overal tentjes en jongelui .In Tulln  een bankje opgezocht en wat gegeten, eet heel veel bananen onderweg krijg je weer energie van bij mij te minste wel. In Tulln heb je het Egon Schiele Museum dit is in de voormalige stadsgevangenis.

Tullin

Tullin

 Hier kan je meer dan 100 originele schilderijen van hem bewonderen. Daarna gaat het verder naar Greifenstein boven op de berg heb je het kasteel niet bezocht. Na Klosterneuburg komen we al in de buitenwijken van Wenen,

het is toch nog 1 uur fietsen voordat ik mijn hotel meteen naast het Westbahnhof bereik, na veel vragen hoe ik moet fietsen. Je hebt goede fietspaden dwars door de stad heen, veel stoplichten dus je komt erg moeilijk op gang. Om 15.45 uur ingecheckt bij Motel-One een modern hotel erg druk stonden heel wat rijen voor de balie. Heb een mooie kamer maar mijn fiets moet ik voor het station aan een hek vast maken, ben benieuwd of hij morgen er nog staat. De receptie zegt dat ze er geen problemen hier hebben. Is dus nog geen Amsterdam. Ik ga meteen naar het station kijken wanneer Leo mijn vriend met zijn trein morgen aankomt. Met hem ga ik verder naar de Zwarte zee het was ook zijn idee.



Vroeg opgestaan om 07.32 uur komt de trein uit Zurich op het Westbahnhof aan, om Leo af te halen waar ik verder mee fiets tot de Zwarte-Zee.

Leo komt met de trein uit Zurich

De tassen op de fiets hangen

Trein komt precies op tijd binnen. Bagage naar de kamer gebracht en zijn fiets aan mijn fiets vastgemaakt, mijn fiets staat er nog. Hierna gaan we ontbijten erg druk bij het ontbijt maar we vinden een plekje, lekker gegeten. Hierna naar de kamer en daarna Die Wien-Karte bij het
Metro station gekocht voor 19,90 euro kan je onbeperkt van het openbaar vervoer in Wenen gebruik maken en je krijgt korting bij verschillende zaken etc. deze kaart geld 72 uur. Met de metro naar de Stephansdom

Stephansdom

Stalletjes bij de Stefansdom

Er was een kerkdienst aan de gang dus we konden de kerk niet bezichtigen. We gaan naar de Albertinaplatz
om een rondrit met een bus te maken van bijna 2.00 uur met de Wien-Karte, we krijgen  1,00 euro korting.

Met de bus alle bijzonderheden in Wenen gezien. Na de rondrit gaan we te voet naar de Naschmarkt hier zijn honderden kleine restaurantjes op de markt, we gaan Oostenrijks eten, aan onze tafel zat toevallig een
jong echtpaar uit Krems waar ik gisteren door gefietst ben, ze kende ook het restaurant van de maanzaad waard waar ik een paar dagen geleden lekker gegeten heb, het werd echt gezellig bij het afscheid nemen vertelden ze dat ze de rekening voor ons al betaald hadden. Dat maak je niet vaak mee dus onze dag kon niet meer stuk. Op zaterdag is hier ook een vlooienmarkt dus we hadden weer heel wat te bekijken. Daarna ging het weer naar het centrum om  even koffie en taart te  drinken en te eten bij Café Sacher,

Cafe Sacher

Karlskerk

 daarna met de metro naar het hotel even de luikjes sluiten.

Prater het reuzenrad

Praterturm is 117 meter hoog

Om 17.00 uur gaan we weer op pad we gaan met de metro naar het Prater, dit is een soort kermis maar staat er permanent, heel wat attracties hier gezien die er  in Nederland niet zijn.

Het was hier aardig druk en gezellig. Tegen 19.00 uur met de metro weer richting Hotel waar we in de buurt lekker Oostenrijks gegeten hebben en een biertje hebben gedronken op een terrasje erg gezellig.

Straatje in Wenen

Daarna naar de kamer waar we Nederland Bulgarije gezien hebben verliest Nederland nog in de laatste minuut met 1-2. Wij gaan ons klaar maken voor de nacht morgen staat weer heel wat op het programma.



Lekker uitgeslapen, gebadderd en ontbeten. We gaan met de metro naar Schönbrunn gebouwd tussen 1696 en 1730 met 1441 kamers.

Station Schonbrunn van de metro

Wij zijn er al om 08.40 uur en beginnen aan onze rondleiding met een audiobegeleiding, daar druk je nummer 1 op en dan hoor je alles over kamer 1, wij bezoeken 40 kamers die open gesteld zijn voor het publiek.

Schonbrunn

 Maar eerst kaartjes kopen stond een hele grote rij toevallig zagen we dat je ook tickets via een automaat waar je met visa of een andere kredietkaart kaartjes kon kopen, zo gedaan en we waren binnen en begonnen aan onze rondleiding. Erg veel gezien en gehoord, na de rondleiding de

Schonbrunn

tuinen bekeken en naar de Gloriette gelopen deze werd in 1775 door  Fischer von Erlach gebouwd, hier van boven heb je een mooi uitzicht over het slot en een gedeelte van Wenen. Hier lekker in de  zon gezeten en uitgerust.

We kopen een ijsje

Intussen was de rij wachtende voor de kassa erg groot geworden stonden zelfs buiten een rij van 100meter schat ik, we waren dus blij dat we er zo vroeg waren.

Wachten om een kaartje te kopen

Daarna met de metro ze hebben hier 6 metrolijnen een beetje meer als in Amsterdam, maar de ondergrond is niet zo drassig als bij ons. Bij het stadspark uitgestapt en door het park gelopen naar het bekendste Wienerschnitzel restaurant van Wenen, het

Toen wij naar buiten kwamen stond er deze rij te wachten om deze schnitzel te gaan eten

Te groot voor zijn bord

Figlmüller, hier krijg je een schnitzel die over je bord hangt net zo groot als een Pizza. Leo heeft hem niet op gekregen heeft meer dan de helft meegenomen in een papieren tas die je aangeboden krijgt door het personeel. Het adres is Bäckerstrasse 6.
www.figlmueller.at
Hierna wat door deze wijk gelopen en af en toe een bankje opgezocht het weer was schitterend en erg warm. Af en toe maar een kerk bezocht waar het heerlijk koel is, ook de Franziskanerkerk bezocht hier

staat het oudste orgel van Wenen. Langzamerhand richting hotel gegaan via de Opera, op de Karls Platz de metro genomen naar het hotel even uit rusten en naar de grote prijs van Monaco gekeken,
Webber heeft gewonnen. Leo doet een tukje en ik zit het dagboek bij te werken. We gaan om 17.00 uur weer op stap er is een feest bij het Raadhuis al een paar dagen aan de gang wat drankjes gedronken en aan
een tombola mee gedaan je kon een heel jaar bier winnen en andere prijzen er waren maar 5 prijzen bleek achteraf, dus Leo en ik hadden weer pech maar zijn gelukkig in de liefde. Daarna verder gewandeld naar de binnenstad.

Bij de Hofburg was het een komen van vrouwen en mannen in feestelijke kleding we kwamen er niet achter wat er aan de hand was. Er stopte plotseling een auto met jongelui om foto’s te maken bleken

VIP Gasten hier verzameken

Auto van de parenclub de natte snor uit Nederland

Hollanders te zijn, ze nog gegroet, toen ze wegreden konden we eerst de grote stikker lezen op de achterkant van de auto, bleek dat het de Parenclub de natte snor was,.



Verder gelopen naar de Steffansdom het is kerkedag en overal stalletjes met eten, drank en andere dingen. Hier gezellig een glaasje wijn gedronken, daarna op pad naar het hotel onze spullen inpakken want morgenochtend gaat het naar Bratislava.