Roemenië
Om 07.00 uur gaan we ontbijten en we vertrekken op tijd om 07.45 uur. We zitten wel in de ochtendspits hebben ze hier ook, dus een beetje oppassen geblazen. Maar het gaat goed we verlaten Bulgarije via de Vriendschapsbrug, erg smalle brug dus weer op passen en komen na 35 min al bij de Roemeense Douane
aan mogen zo door rijden, staan erg veel vrachtauto’s te wachten om door gelaten te worden dus even slalommen tussen de vrachtauto’s maar dan gaat het richting Daia over een nieuwe weg. De bewoners zullen wel niet gelukkig zijn met deze weg ik geloof elke minuut dendert een vrachtauto voorbij met een behoorlijke snelheid, kinderen kunnen hier beslist niet op straat spelen en de meeste huizen worden nog met leem gebouwd, dus het zal wel scheuren in de muren opleveren al dat gedender van de auto’s.
Na Daia gaat het via een heuvelachtig landschap verder door verschillende dorpjes waar niets te beleven valt naar Baneasa waar we weer een winkeltje opzoeken met een paar stoelen om uit te blazen het is vandaag weer over de 32 graden en we hebben tegenwind maar we moeten niet klagen het had ook kunnen regenen net als in Nederland.
Daarna gaat het verder via naar Greaca daar spreken we een Roemeen die meteen een paar stoelen tevoorschijn tovert en met ons begint te kletsen. Hij maakt nu vakantie in Roemenië maar werkt vanaf
augustus weer in Malmö in Zweden, de hele familie gaat dan mee weer naar Zweden zijn zoon en zijn vrouw zouden liever in Roemenië blijven. Het is hier erg corrupt verteld hij de burgermeesters en ander overheidspersoneel steken het meeste geld in hun zak. Daardoor zijn de wegen ook zo slecht en de rest van de infrastructuur. Een dorp terug wat wel een goede burgemeester heeft, staan overal lantaarnpalen met zonnecellen langs de weg en overal ziet het er netjes uit. In zijn dorp komt nu een andere burgemeester de oude zat er al 22 jaar en er werd niets gedaan in zijn gemeente. We namen afscheid en het ging verder naar Cascioarele waar we een stijging van 8% kregen en daarna nog een van 10%, doen we nu zonder te gaan wandelen, we krijgen meer uithoudings vermogen. Wat ons ook op valt laatst, komt een jonge vrouw met een plastic zak vol met afval loopt naar de overkant en gooit hem gewoon op iemands grondstuk, ben je makkelijk je rommel kwijt.
 |
| Olfenitja |
Om 14.00 uur bereiken we Olfenitja, vroeg aan een jonge man op een fiets waar een hotel is, geen probleem voor hem fiets maar achter mij aan, bracht ons nu naar het pension Azaro ligt meteen tegenover de kerk in het centrum hiervan. We gaan badderen en gaan de boel verkennen, zal wel weer een stadje van 3 niks zijn.
Na het ontbijt vertrekken we , om 07.45 uur richting Calarasi wat ongeveer 70 kilometer verderop ligt, het is weer een glooiend landschap waar we door heen fietsen met af en toe een klimmetje van categorie 1 dus we gaan niet zweten. In Stancea zoeken we een winkeltje met een paar stoelen op en gaan wat drinken, daarna gaat het weer verder in Rasa onze volgende stop weer wat drinken, we drinken geloof ik wel 6 liter elke dag
het is ook erg warm meer dan 32 graden vandaag en het word nog warmer we gaan naar 36 graden overmorgen. Na Calarasi missen we net de pont naar Silistra, doordat we met een jonge vrouw die uit Canada komt en alleen onderweg is van Istanbul naar het noorden in gesprek raken, we gaan wat drinken in de schaduw. Een uur later zijn we aan de overkant van de Donau in Silistra, hier beginnen we aan het laatste stuk naar het Dervent Klooster.
 |
| Dervent Klooster hier slapen wij |
De weg bestaat uit kinderhoofdjes dus dat fietst niet zo prettig maar gelukkig word de weg weer beter na ongeveer 17 kilometer met een lange afdaling voordat we het klooster bereiken moeten we nog even stevig in de pedalen een lastig klimmetje moeten we nog doen.
 |
| Klooster |
Om 18.00 uur kunnen we beneden eten. Precies om 18.00 uur word er een bel geluid door een monnik die over de keuken gaat en kan je plaats nemen aan grote tafels waar al eten opstaat. Maar eerst word er een gebed uitgesproken en dan mag je gaan zitten, borden, bekers en de rest bestaat allemaal uit ijzer erg gemakkelijk als er iets valt, gaat niet kapot zoals bij ons. Tijdens het eten word er voorgelezen door een monnik, de dames zitten apart aan een andere tafel. Het eten bestond uit brood, soep, water, verschillende soorten groente, olijven en honing.
 |
| Onze kamer |
 |
| De badkamer |
Nu iets over het Dervent Klooster:
Dervent betekend “jenseits des Baches” Het klooster is in de buurt van de voormalige vesting Dervent gebouwd. In 1929 tot 1936 verzamelde de monnik Elefterie Mihai geld, in de omliggende dorpen in en zo kon de bouw beginnen..
In 1959 werden de monniken door de communistische regering verdreven en werd het een landbouwcommune en het klooster werd de dorpskerk.
Eerst in 1990 komt de voormalige abt terug en het klooster wordt opnieuw ingericht en in bedrijf genomen. Momenteel wonen er 17 monniken hier. Het klooster wordt vaak door zieke mensen bezocht, die hier genezing zoeken. Op 14 september word hier de dag van het “Heilige Kruis Dag” gevierd.
De kloosterkerk heeft 3 altaren: Der Gottesfürtigen Paraschiva, De Helende bron en Dem Heiligen Georg. Binnen in de kerk heb je mooie muurschilderingen en plafondschilderingen. De toegangspoort is tevens de klokkentoren.
Om 06.15 uur vertrekken wij uit het Dervent Klooster na een rustige maar warme nacht we hadden geen airco, we zijn al te veel verwent. Het begint meteen al goed over kinderkopjes de berg op het word meteen afzien. Daarna door een mooi heuvelachtig landschap met om de zoveel kilometers een klimmetje, in Baneasa gaan we ontbijten, want in het klooster ontbijten de monniken s,ochtends niet, we kopen brood, kaas en worst en iets om te drinken en maken het ons buiten een beetje gezellig.
Tien meter van ons vandaan is een grote waterplaats daar worden hele schapen en gijtenkuddes naar toe gedreven om te drinken het word een beetje stoffig tijd om te vertrekken. Langs zonnenbloemenvelden en wijngaarden de dames zijn ook alweer onderweg met hun schoffels de mannen zitten lekker op een terras te kletsen.
Het gaat verder naar Ion Corvin daar zien we Rudi van gisteravond zijn ontbijt nuttigen op een klein terras, we schuiven maar meteen aan en eten en drinken ook wat en er word gezellig gebabbeld. In dit dorp kan je door fietsen naar Constanta of de weg nemen naar Tulcea, naar Constanta is het nog 78 kilometer en voor ons nog 292 kilometer. Meteen na Ion Corvion gaat het weer over kinderkopjes stijl omhoog we krijgen het er warm van. In Rasova is onze volgende pauze plaats dit dorp ligt aan de Donau, we strijken neer op een terrasje en eten en drinken wat , na 20 min. Komt Rudi ook al aan fietsen hij is al 75 jaar oud petje af voor hem hij neemt meteen een biertje zijn ze gewend in Beieren.
We nemen afscheid van Rudi en spreken af in Hotel Hollywood in Cernavoda, maar eerst moeten we nog ongeveer 20 kilometer fietsen er is nog een stijging van 10% bij en nog een paar gemene klimmetjes dus we gaan weer lopen en duwen (de fiets natuurlijk). Om 13.30 uur checken we in, in Hotel Hollywood, krijgen een appartement tot onze beschikking met twee slaapkamers een hal en een badkamer en natuurlijk gratis internet voor 40,00 euro. We gaan badderen en de was doen we stinken behoorlijk naar zweet. Hier in Cernavoda begint ook het Donau-Zwarte zee-Kanaal is een afkorting naar de Zwarte zee.
We hebben een probleem met de airco hij koelt niet meer, de juffrouw van de receptie bijgehaald die haalt weer twee personen van de technische dienst erbij , maar wat ze ook doen het word niet koeler, we kunnen een ander hotel opzoeken en ons geld terug krijgen maar dat zien we om 21.30 uur in de avond ook niet zitten. We blijven en krijgen de helft van de kamer prijs terug. Ik heb een slechte nacht gehad weinig geslapen te warm ik had maar een raam open gezet maar dan hoor je weer alle honden van de buurt blaffen, dus een onrustig nachtje gehad.
Cernavodă is een stad met ongeveer twintigduizend inwoners. Als Axiopolis werd het door de oude Grieken in de 4e eeuw v.Chr. gesticht als een handelspost met de Daciers. De naam van de stad betekent 'zwart water' in de slavische talen. De stad vormt het startpunt van het Donau-Zwarte Zeekanaal. Ook staat er een kerncentrale die in ca. 10% van de Roemeense elekticiteitsvoorziening voorziet. Cernavodă kwam in 2006 in het nieuws door een melding van het H5N1-virus vogelgriep.
Om 07.45 vertrekken wij uit Cernavoda we beginnen met een steile klim van meer dan 10% het laatste stuk word dus lopen en duwen de berg op. Daarna gaat het via Seimeni waar we voor het dorp rechts afbuigen en de randweg nemen scheelt weer een afdaling en een steile klim omhoog. Het landschap is erg heuvelachtig met prachtige zonnebloemen velden die nu beginnen te bloeien kilometers lang zijn deze velden. In Dundre strijken we op een bankje neer en kopen wat te drinken aan de overkant in een winkeltje, we drinken bijna
 |
| We gaan shoppen voor onderweg |
een liter sap op. Daarna gaat het via een paar afdalingen van 10% en klimmetjes naar Capidova, onderweg redden we nog een schildpad die de weg oversteken wilde van zijn dood zetten hem aan de andere kant van de weg in een bospassage. Bij Capidova zien we de Donau weer hier is zijn ook te restanten van een oude vesting te zien, deze vesting werd twee honderd jaar voor Christus door de Romeinse bevelhebber Trajan gebouwd ze diende meer dan 500 jaren als vesting . in deze tijd is ze vaak verwoest. In 700 na Christus is ze volledig verwoest.
In Topalu na een paar aardige klimmetjes gaan we weer op een klein terrasje wat drinken, het is vandaag 36 graden en erg warm op de fiets merk je dat niet zo maar als je stil staat word de warmte je teveel, dus veel drinken.
Na Topalu gaat het via kleine dorpjes naar Harsava waar we naar veel gevraag aan het einde van het dorp een slaapplek vinden daar is ook alles mee gezegd maar ze hebben wel een restaurant waar we na gebadderd te hebben een biertje drinken en wat eten na 30 minuten komt Rudi binnen krijgt van ons meteen een biertje en wat te eten, is toch knap van hem op 75 jarige leeftijd vanaf Budapest alleen hier naar toe te fietsen.
 |
| Hier slapen wij |
 |
| Onze kamer |
Maar hij heeft pech wij hebben de laatste slaapplek gekregen, ik vraag aan de bediening of ze het hotel 4 kilometer verderop even wil bellen om te checken of daar plek is. Er is plek voor Rudi hoeft hij niet eventueel weer terug te fietsen, misschien zien we hem morgen weer.
We blijven maar op de kamer de airco doet het hier goed en buiten is het veel te warm 36 graden. Vanavond gaan we hier in het restaurant eten en morgen vertrekken we vroeg moeten morgen ongeveer 90 kilometer fietsen naar Macin. Dus we hebben nog twee dagen voor de boeg en dan zijn we op onze eindbestemming. We hebben hier geen internet misschien in de volgende plaats Macin.
Nog iets anders over fietsen daar kunnen wij niet bij tippen:
Op 16 juni dit jaar gaat voor de zoveelste keer van start, de gekste fietsrace en de zwaarste ( Race Across America ) in San Diego in Amerika, wat aan de westkust ligt, van start en de finish is in Annapolis wat vlak bij Washington aan de oostkust ligt. De afstand is ongeveer 5000 kilometer en gaat door woestijnen, over 3000 meter hoge passen in de Rocky Mountains , door Monument Valley en de grote vlaktes van het midden westen wie het snelste is, heeft gewonnen. Afgelopen jaar 2011, heeft de Oostenrijker Christoph Strasser deze tocht in 8 dagen, 8 uur en 6 min. afgelegd. De dames doen er gemiddeld 3 dagen langer over moeten misschien nog bij Prada shoppen onderweg ( grapje natuurlijk ). Er wordt onderweg maar 2 uurtjes per dag geslapen en alleen om te plassen wordt er gestopt, gegeten en alle andere dingen worden op de fiets gedaan.
Doe je er langer over dan 12 dagen dan lig je eruit.
Voor meer informatie kan je naar de volgende websites gaan.
www.raceacrossamerica.org en www.christophstrasser.at
Dit jaar heeft het bij de Dames Trix Zgraggen uit Zwitserland gewonnen in 10 dagen 13 uur en 59 minuten.
Bij de heren was het Reto Schoch ook uit Zwitserland in de tijd van 8 dagen , 6 uur en 29 minuten.
Vanochtend al om 06.15 uur vertrokken want het word weer een hete dag ze verwachte 36 graden in het weekend zou het gaan onweren, maar dan zijn wij waarschijnlijk al bij ons einddoel Tulcea. We gaan met een behoorlijk gangetje de weg is nog niet druk is een snelweg de eerste 11 kilometer daarna gaan we verder op een provinciale weg naar Garliciu daar gaan we ons ontbijt kopen en zoeken een bankje langs de weg op om te ontbijten we hadden geen geluk met een terras. Na het ontbijt gaat het naar Ostrov waar we weer een korte pauze houden. Dit dorp is in 2006 door het water van de Donau overstroomt zodat de meeste leemhuizen nu vervallen zijn, de bewoners hebben hun huizen op hogere gedeeltes herbouwd.
Via Cerna gaat het richting het Macin gebergte, we gaan via de Prioopceapas deze ligt tussen de Priopcea heuvel van 410 meter hoog en de 341 meter hoge Muntele lui lacob heuvel, het laatste stuk bestaat uit kinderkopjes en daar kan je bijna niet op fietsen, dus we gaan lopen.
Na de top bereikt te hebben gaat het via een lange afdaling richting Macin waar we in de hoofdstraat bijna op zijn einde Hotel Turist vinden. Hier boeken we een kamer aan de achterkant daar is het rustiger, de kamers hebben geen airco en ook geen vin, maar wel warm water. We gaan meteen badderen en daarna ga ik dit bericht tikken op de gang daar is een vaste aansluiting voor het internet. Ik stop ermee want Leo wil gaan eten.
We vertrekken om 06.00 uur op de kerktoren staat de temperatuur, het is al 30 graden en het word nog warmer vandaag.
Van Marcin gaat het via Jijla naar Garvan en dan naar Vacarent hier maken we onze eerste pauze we gaan ontbijten, kopen brood , worst en wat te drinken, Rudi hebben we al ingehaald ,was al voor ons vertrokken en we gaan nu met ze,n drieën naar Tulcea verder. Bij Rachelu hier gaan we weer even klimmen,
Leo neemt een afkorting via een zandpad wij blijven op de straat Rudi en ik en we zien Leo het eerste uur niet meer. In Revarsarea wachten we een kwartier, geen Leo we gaan verder en wachten in Isaccea op een terras geen Leo we denken hij fietst alweer voor ons we schakelen de telefoon in en 6 kilometer verderop ontvangen we een bericht van hem dat hij in Revarsarea op ons wacht. We gaan langs de kant op hem wachten na ongeveer 30 min. komt hij eraan.
We gaan weer gezamenlijk verder, voor Somova krijgen we nog een paar behoorlijke klimmetjes het word
 |
| We gaan klimmen voor Somova |
dus lopen 10% en met 36 graden redden we niet meer op onze leeftijd. Hierna een lange afdaling naar
 |
| We gaan dalen richting Mineri |
Samova en van daar met verschillende klimmetjes bereiken we eindelijk ons einddoel Tulcea. We gaan op de foto onder het bord van Tulcea en gaan wat uit rusten onder een paar bomen, opeens komen de drie
 |
| We hebben Tulcea bereikt |
Duitsers die we voor Boedapest en later in Boedapest ontmoet hebben aan gefietst, allemaal op de foto en we spreken op een terras voor vanavond af. Hierna gaan we naar het treinstation om onze treinreis naar Boekarest voor aanstaande woensdag te boeken, geenprobleem we hebben onze treinkaartjes. Leo gaat met de trein maandag naar Constanza en daar wil hij de bus naar Duitsland nemen. Hierna zoeken we een hotel op, het word Hotel Esplanada, we gaan badderen en daarna zoeken we een terras op om wat te
 |
| Onze kamer |
drinken en ons geluk te wensen dat we ons einddoel Tulcea bereikt hebben na 3322 kilometer gefietst te hebben vanaf de bron tot hier naar toe. Het laatste stuk doen we morgen met de boot naar Sulina. Tegen 17.00 uur zitten we gezellig met 6 man op het terras na te praten over wat we allemaal beleefd hebben. Daarna nog een wandeling langs de boulevard en dan gaat het terug naar het hotel om even dit bericht te tikken.
We staan laat op gaan ontbijten, het weer ziet er niet goed uit het regent behoorlijk, maar tegen 09.00 uur klaart het op en we gaan te voet Tulcea verkennen en informeren wanneer er een boot vertrekt naar Sulina. Maar we komen er snel achter dat er vandaag helemaal geen boot naar Sulina vertrekt. Bij een binnen komende boot aan de kapitein gevraagd of dit juist is, het is juist. Iemand pikte dit op en nam ons mee naar een vriend die wel een speedboot kon regelen naar Sulina. Een excursie de Delta van de Donau in kost ook al gemiddeld 40 tot 50 euro het hangt er van af hoe lang de boot weg blijft. Wij krijgen een excursie door de Delta en we worden naar het bord 0 wat in Sulina staat gebracht, wat aangeeft dat de Donau hier begint en we worden afgezet in Sulina waar we naar het strand kunnen. We betalen met drie man 190,00 euro hiervoor, maar we zijn dan wel 8 uur onderweg.
 |
| Haven Tulcea waar we een bootje huren |
 |
| Onderweg in de delta |
We maken een deal en gaan mijn fiets in het hotel halen en we vertrekken richting Sulina, maar eerst moet er getankt worden en dan gaat het met een pittig gangetje door de verschillende kanalen van de Delta richting Sulina.
 |
| Delta van de Donau |
 |
| Deze koeien zoeken een andere wei op dus ze moeten eerst een stukje zwemmen |
Af en toe zien we pelikanen, reigers en andere vogels, valt mij een beetje tegen het dierenleven, zoeken beslist een rustiger oord op dan dat ze in de kanalen zijn waar constant een stroom van boten door vaart, maar de natuur is heel mooi. We komen erg veel boten met toeristen tegen maar die varen een stuk langzamer dan wij. Als je last van je rug hebt of een hernia zou ik beslist niet mee gaan met een speedboot als je een andere boot inhaalt dan kom je op de golfslag van de andere boot terecht en dan begint het gestuiter. Na 3 uur varen bereiken we Sulina en laden mijn fiets bij bord 0 uit de boot.
 |
| Leo en Rudi bij bord 0 |
 |
| Harry bij bord 0 hier begint de Donau |
We maken foto’s bij bord 0 iedereen gaat op de kiek Leo, Rudi en ik natuurlijk ook, daarna worden we afgezet in Sulina en gaat het naar het strand ik op de fiets de rest gaat lopen is nog een aardig eind lopen ik schat toch wel 3 kilometer. Leo en Rudi gaan het water van de Zwarte-Zee in, ik ga liever het terras
 |
| Strand bij de Zwartezee |
bezoeken en neem een biertje.
 |
| Hier heb ik wat gedronken |
Niet veel later zijn we weer verenigd op het terras. Na een uurtje gaat het richting centrum de heren nemen nu een busje wat net komt aanrijden. Aan de boulevard drinken en eten we wat, om 18.00 uur worden we door de boot weer opgehaald en gaat het met grote snelheid terug naar
 |
| We varen weer terug naar Tulcea |
Tulcea waar we tegen 20.00 uur aankomen. Eerst naar de kamer en dan gaan we wat eten en drinken en naar Italië-Engeland kijken. Morgen proberen we onze treinkaartjes te ruilen voor een dag eerder.
We slapen uit en Leo geeft zijn fiets weg aan het vriendje van de receptioniste om 08.00 uur in de ochtend, het vriendje is er erg blij mee.
 |
| Leo geeft zijn fiets weg |
Daarna gaat het naar het station om onze treinkaartjes te ruilen, maar dat lukt niet doen er erg moeilijk over. Daarna proberen we nog overgebleven Bulgaars geld in te wisselen maar dat lukt ook niet wel bij 5 verschillende banken geprobbeerd en bij geldwisselaars maar niemand wil het geld van zijn buurland hebben, alleen maar Dollars, euro’s en andere harde valuta kan je wisselen. We geven het op proberen het nog op het vliegveld van Boekarest anders wordt het Wenen of Zurich we zien het wel.
 |
| Ons hotel in Tulcea |
 |
| Markt in Tulcea |
Terug naar de kamer om ons op te frissen want het is al weer 36 graden, we gaan het vandaag en morgen rustig aan doen we gaan lezen en ik ga alles even bijwerken.
Tulcea het is de hoofdstad van het gelijknamige district en had in 2002 91.875 inwoners. De stad is de toegangspoort tot de Donaudelta en ligt op de rechteroever van de Tulcea-arm, een van de hoofdstromen van de Donau..
De eerste vermelding van Aegyssus, de antieke voorloper van de stad, dateert uit de 3e eeuw v. Chr. De dichter Ovidius schreef deze naam toe aan de Daciër Carpyrus Aegyssus, die de stad zou hebben gesticht. De Romeinen veroverden Aegyssus in de 1ste eeuw na Chr. en bouwden een verdedigingsfort en een krijgshaven om de grens te beschermen voor indringers vanuit het noordoosten. Tussen de 8e en de 9e eeuw stond Aegyssus onder Byzantijns en tussen de 10e en de 13 eeuw onder Genovaans bestuur. Ook behoorde het tot de lokale staatjes van Balica en Dobrotitsa en tot het Walachije van Mircea de Oudere, die de stad in 1390 innam.
De Ottomanen veroverden de stad in het jaar 1416 en gaven haar de naam Hora-Tepé of Tolçu. In 1878 eeuw kregen de Roemenen Tulcea in bezit, en sindsdien begon Tulcea steeds meer te groeien.
 |
| Tulcea de haven |
Sulina is een kleine stad en ligt aan de Zwarte Zeekust bij de monding van de Sulina-arm, een van de rivierarmen in de Donaudelta. Het is de oostelijkste stad van Roemenië. In 2004 telde Sulina 4624 inwoners.
De naam Sulina is waarschijnlijk afgeleid van het Slavische woord voor zout, sol.
Sulina beschikt over een haven en is enkel per boot bereikbaar. Sinds de Sulina-arm niet meer de voornaamste verbinding tussen de Donau en zee is, is de betekenis van Sulina aanzienlijk afgenomen.
We slapen uit vandaag, het regent vanochtend maar in de loop van de dag gaat de zon weer schijnen. Voor vandaag is er niet veel meer te vermelden, we gaan vroeg slapen want we moeten om 5 uur opstaan want de trein vertrekt om 06.30 uur.
De trein vertrek precies op tijd om 06.30 uur de plaatsen zijn gereserveerd fiets meenemen is geen probleem, een zitplaats kost 70,60 Lei en voor de fiets betaal je 10,00 Lei, is ongeveer 18,00 euro. We rijden het eerste deel over enkelspoor, bij elke overweg staat iemand van het spoor om op de ouderwetse manier de spoorbomen naar beneden te laten, de seinen worden ook nog met de hand bediend, alles is nog zo als het vroeger in de jaren 50 in Nederland was.
 |
| Rudi in de trein naar Boekarest |
 |
| Leo doet een tukje |
De afstand van Tulcea naar Boekarest is 334 kilometer, we rijden door een mooi landschap met heel veel
zonnebloemen velden en ik zie ook heel veel windmolenparken elk park bestaat uit meer dan 100 windmolens, hier kennen ze het begrip horizon vervuiling niet.
 |
| De fietsen van Rudi en van mij |
Overal zie je rotzooi liggen vooral plastic flessen het is gewoon een milieu ramp hier. We komen ongeveer 20 minuten te laat aan in Boekarest, dus ze rijden hier net als in Nederland. In de trein treffen we een Roemeen met zijn vrouw die ons wat vragen stelt over onze reis etc. blijkt heel goed Duits te praten werkt en woont met zijn gezin in Deggendorf aan de Donau in Duitsland. In Boekarest brengt hij ons naar het Hotel Das Pressident Hotel klinkt duur en daar is alles ook mee gezegd, maar het ligt erg gunstig voor ons. Meteen tegenover het station Noord en vlakbij de bushalte naar het vliegveld, je kan ook met de trein vanaf perron 13 maar dan moet je het laatste stuk toch nog met deze bus rijden. Dus we gaan vrijdag de bus nemen, we mogen fietsen mee nemen. We nemen afscheid van het vriendelijk Roemeens gezin en gaan naar ons hotel aan de overkant. Nadat we ingecheckt zijn en onze fietsen in een kleine bergruimte op de 5 etage staan gaan we op pad om wat te eten en om dozen voor de fietsen te regelen.
Na veel gevraag vinden we de sportzaak Sport intercom in de Sr.Virgil Plesoianu nr.78 en we vertellen ons verhaal waarom we dozen nodig hebben aan George Marhescu. Deze belde meteen iemand op in het magazijn en er waren dozen voor ons en ze worden meteen gebracht. Vertelde ons dat hij een paar jaar geleden met nog een twee vrienden en een chauffeur per inlineskaters helemaal van Boekarest naar Oostende in België, hij liet ons foto’s zien op zijn tabletcomputer had overal ontvangsten van vertegenwoordigers van Roemenië, onderweg werd nog onthaald in het NATO gebouw in Brussel. Intussen kwamen onze dozen en we mochten ze gratis meenemen allen moest ik hem beloven foto’s van mijn fietstocht naar hem op te sturen wat ik ook ga doen. We gaan weer de stad in we lopen naar het centrum en pakken een terrasje hierna gaat het via het centrum , waar we bij een wisselkantoor toch nog ons Bulgaars en Hongaars geld kunnen wisselen, maar het geld uit Servië nemen ze niet aan waarom niet weten we niet. Daarna gaat het richting het paleis van de voormalige president van Roemenië Nicolae Ceausescu.
Even iets over Boekarest:
Boekarest (Roemeens: București) is de hoofdstad en het industriële en commerciële centrum van Roemenië. De stad ligt in het zuidoosten van het land, aan de rivier de Dambovita. Volgens de officiële volkstelling van 2011, heeft Boekarest een populatie van 1.677.985 inwoners. De metropool telt 2,6 miljoen inwoners. Boekarest is de grootste stad van het land en de tiende stad van de Europese Unie.
Voor Europese begrippen is Boekarest geen oude stad: de eerste vermelding dateert uit 1459. Sindsdien ontwikkelde Boekarest zich snel en in 1862 werd ze de hoofdstad van het verenigde Roemenië. Tegenwoordig is ze de thuisplaat van de Roemeense media, cultuur en kunst. In de eclectische architectuur van de stad zijn historiserende, modernistische, communistische en postmoderne stijlen vertegenwoordigd. Tussen de Wereldoorlogen werd Boekarest "Klein Parijs" (Micul Paris) of "Parijs van het Oosten " genoemd omdat de stad in die tijd erg elegant was. Sindsdien is echter een groot deel van het historisch centrum verwoest of beschadigd, eerst in de Tweede Wereldoorlog, later door de aardbeving van 1977 en niet in het
 |
| Boekarest |
minst door de politiek van systematisering onder Nicolae Ceausescu, waarvoor hele stadsdelen moesten wijken. Elders is er tamelijk veel van het oude centrum overgebleven. Sinds de jaren '90 kent Boekarest een economische en culturele bloei.
 |
| Boekarest terrasjes |
Economisch gezien is Boekarest de meest bloeiende stad van Roemenië en is het een van de belangrijkste industriële centra en verkeersknooppunten van Oost-Europa. Als meest ontwikkelde stad in Roemenië heeft Boekarest ook een groot aantal educatieve faciliteiten.
Wij gaan vandaag het Paleis van het volk bezichtigen wat door Nicolae Ceausescu gebouwd is.
Maar eerst iets over hem:
Nicolae Ceaușescu (Scornicești, 26 januari 1918 – Târgoviște, 25 december 1989) was een Roemeense communistische politicus. Hij was secretaris-generaal van de Roemeense Communistische Partij van 1965 tot 1989, en was zo de tweede en laatste communistische leider van het land. Hij was ook het staatshoofd van het land van 1967 tot 1989.
 |
| Paleis van het volk |
Zijn heerschappij in het eerste decennium werd gekenmerkt door een open beleid naar West-Europa en de Verenigde Staten, waardoor het afweek van de andere staten van het Warschaupact tijdens de Koude Oorlog. Hij hield een trend aan die voor het eerst werd gevestigd door zijn voorganger, Gheorghe Gheorghiu-Dej, die tactvol de Sovjet-Unie had overgehaald haar troepen terug te trekken uit Roemenië in 1958.
 |
| Paleis van het volk |
Het tweede decennium van Ceaușescu werd gekenmerkt door een alsmaar brutaler en repressiever regime-volgens sommigen het meest strenge stalinistische regime in het Sovjetblok. Het werd ook gekenmerkt door een alomtegenwoordige persoonsverheerlijking, nationalisme en een verslechtering van de buitenlandse relaties met de westerse machten maar ook met de Sovjet-Unie. De regering van Ceaușescu werd omvergeworpen in de Roemeense Revolutie, en hij en zijn vrouw werden geëxecuteerd na een op de televisie uitgezonden (door middel van verovering van de communistische tv-zender) en haastig georganiseerd twee uur durend showproces in een klaslokaal dat een rechtbank moest voorstellen. Na de veroordeling zijn ze naar buiten gesleurd en daar ter plekke geëxecuteerd.
Het Parlementspaleis (Roemeens: Palatul Parlamentului), voorheen Huis van het volk (Casa Poporului), in Boekarest, Roemenië, is het grootste gebouw (350,000 m²) van Europa. Na het Pentagon en mogelijk het Potala is het waarschijnlijk het grootste gebouw ter wereld.
 |
| Rudi en ik voor het Paleis van het volk |
Het gebouw is 270 bij 240 meter, 86 meter hoog en 92 meter diep en heeft 12 verdiepingen en 8 ondergrondse niveaus. Binnen bevinden zich 2000 zalen en kamers. Sinds 1994 zetelt het parlement in dit gebouw en wordt het deels verhuurd voor congressen.
De bouw
Het paleis is gebouwd op een heuvel in opdracht van de Roemeense dictator Nicolae Ceaușescu. De bouw begon in 1984. Hiervoor waren twee aanleidingen; in 1977 werd een deel van het centrum van Boekarest getroffen door een aardbeving en Ceaușescu wilde een paleis bouwen om bevriende staatshoofden te
 |
| In het Paleis van het volk |
kunnen ontvangen. Voor de bouw van het paleis en de bijbehorende Boulevard van de Eenheid (Boulevard Unirii) werden een complete woonwijk, een stadion, kunsthistorische kerken, kloosters en synagogen afgebroken. De kloosterkerk Mihai Vodă werd 100 meter verplaatst.
 |
| In het Paleis van het volk |
Het gebouw is geheel van Roemeens bouwmateriaal gemaakt. Tijdens de bouw was nagenoeg de gehele Roemeense economie in dienst ervan. De complete productie van marmer in Roemenië was bestemd voor het paleis. De reden hiervan is dat Ceaușescu een tegenhanger van het Kasteel Peleș in Sinaia wilde maken. Dit paleis werd tussen 1875 en 1883 door de eerste Roemeense koning Carol I geheel met Duitse materialen gebouwd.
Het gebouw is erg indrukwekkend wij hebben de toer van 11.30 uur gedaan kost 45 Lei met de ondergrondse bezichtiging, deze stelt erg weinig voor hoef je niet te doen. De rondleiding duurt ongeveer 2 uur je paspoort word ingenomen krijg je na de rondleiding weer terug. Hierna met de metro naar het Dorp
 |
| Paleis van het volk |
museum hier staan op 10 ha huizen watermolens kerkjes etc. ongeveer 300 stuks allemaal uit Roemenië, de moeite waard om hier naar toe te gaan, trof hier nog een Roemeense aan die het toezicht had over een Visser huisje, wat Hollands sprak ,haar schoonzusje kwam uit Tilburg en van haar leerde ze Nederlands gezellig met haar gebabbeld en hierna verder gegaan met de bezichtiging. Daarna liepen we langs de
 |
| Museum |
Triomfpoort net als in Parijs maar een stukje kleiner, deze is opgericht ter eren van de gesneuvelden van de
eerste wereldoorlog. Hierna ging het te voet naar ons hotel terug. Vanavond gaan we ergens op een terras naar de wedstrijd Duitsland-Italië kijken. Duitsland heeft met 2-1 verloren we zijn met een taxi terug gereden de metro reed niet meer.
Dit wordt het laatste bericht van mijn fietstocht langs de Donau.
We staan vroeg op want de fietsen moeten van de 5 etage naar beneden gebracht worden, stonden daar in een kamertje wat voor opslag gebruikt werd. Om 07.30 uur verlaten we het Hotel en gaan naar de bushalte voor het station Boekarest Noord. Kaartjes gekocht, we zijn met drie man en twee fietsen dus we moeten voor 5 plaatsen kaartjes kopen je krijgt een chipkaart waar alles opstaat en nu is het wachten op bus 780 die ons naar het vliegveld Otopeni brengt. Foutje van mij we staan op de verkeerde plek, we moeten aan de rechterkant van het station zijn als je het station uitkomt.
 |
| Boekarest |
We verhuizen dus en om 08.23 uur zijn we in de bus met onze fietsen en twee grote dozen waar we de fietsen op het vliegveld in doen. Als je in de bus bent vergeet dan niet in de checken met je chipkaart als je met drie personen bent en twee fietsen moet je 5 keer op een knop drukken op het scanapparaat, een vriendelijke dame heeft het voor ons gedaan, gelukkig maar want even later werd de hele bus gecontroleerd een dame had geen kaartje en kreeg een bon. Kwamen onderweg nog in gesprek met een Roemeense die met haar gezin onderweg was naar Italië waar ze nu wonen. Gaat erg slecht met Roemenië, een onderwijzer verdiend ongeveer tussen de 200 en 300 Euro per maand maar de voorzieningen zoals water, stroom, voedsel etc. zijn in verhouding erg duur niet voor ons die uit het westen komen. De meeste bewoners kunnen van hun salaris niet rondkomen. Het onderwijs holt ook achteruit en de zorgkosten zijn ook niet op te brengen. Op het vliegveld nemen we afscheid van haar. De bus stopt voor de vertrekhal hier kan je bijvoorbeeld ook instappen als je naar Boekarest op vakantie gaat, brengt de bus je naar Boekarest noord het station. In de vertrekhal pakken we onze fietsen in en dan is het wachten tot we in kunnen checken.
 |
| We nemen afscheid van Rudi in Wenen |
We drinken nog wat en nemen afscheid van Rudi die vanaf Wenen naar München vliegt. Wij vertrekken om 14.40 uur en komen om 15.40 uur in Zurich aan ook weer met Nik air, krijgen aan boord een sandwich en wat te drinken. In de aankomsthal fiets weer van trappers en van het voorwiel voorzien en dan gaat het naar het station waar we de trein pakken. In Bern neem ik afscheid van mijn maatje Leo die moet hier overstappen, ik ga nu alleen verder na 5 weken met mijn maatje opgetrokken te hebben. Ik moet nu nog twee keer overstappen en dan kom ik om 20.15 uur in Chateau-D’Oex aan waar de hele familie me welkom heet.
Mijn fietstocht is nu voorbij ik ben weer thuis. Ik heb alleen een keer pech gehad en dat was op de roltrap in Belgrado waar ik met mijn fiets de roltrap afviel i.v.m. met de zwaarte van mijn bagage en een lekke band aan overhield, die Leo in de metrohal vakkundig herstelde, het achterwiel had wel een slag maar dat werd door een fietsenmaker de volgende dag eruit gehaald. Ik bedank me nog bij iedereen die meegeleefd heeft met mijn tocht, dit was het laatste bericht wat ik intik. De foto’s moet ik nog uitzoeken en op deze site zetten maar dat kan nog even duren, Want over een paar dagen vertrekken we alweer naar Nederland.
Totale afstand 3137 kilometer
Duitsland 635,5 km
Oostenrijk 366,5 km
Slowakije 183,5 km
Hongarije 307 km
Kroatië 196 km
Servië 260 km
Roemenië 1173 km
Bulgarije 15,5 km
Fietsdagen 34 dagen
Reisdagen 2 dagen
Rust/Bezichtigingen 9 dagen
Familie bezoek dagen 6 dagen
Totaal 51 dagen onderweg geweest
Langste etappe 128 km
Gemiddeld per dag 92,26 km
Het was een fantastische reis met mijn goede vriend Leo die zich bij mij in Wenen aansloot, het was een hele mooie belevenis voor ons beiden. Het was een reis door 8 verschillende landen, maar ook door de tijd. Op de ene kant moderne steden, goed onderhouden historische gebouwen, grote winkelcentrums en op de andere kant door dorpjes waar de tijd stil gestaan heeft met kleine winkeltjes en zonder goede straten en waar nog heel veel gewoond word in lemen huizen. Hier word nog veel met paard en wagen gewerkt en vervoerd . Veel velden worden nog geploegd met een paard voor de ploeg, heel zwaar werk dus. Uitgestrekte velden met zonnebloemen, mais, druiven en heel veel graan. Erg vriendelijke mensen onderweg die allemaal erg behulpzaam zijn als je wat vraagt en erg nieuwsgierig zijn waar je vandaan komt en waar je naar toe gaat. In alle 8 landen hebben we het water gewoon uit de kraan kunnen drinken, in alle landen is het internet gratis met uitzondering van een paar hotels in Duitsland. Je kan ook overal pinnen met je bankpas. Maar het mooiste stuk vond ik persoonlijk toch het stuk tussen Passau en Wenen. Dit was een reis om niet zo gauw te vergeten.
Totale afstand 3137 kilometer
In Duitsland 635,5 km
Oostenrijk 366,5 km
Slowakije 183,5 km
Hongarije 307 km
Kroatië 196 km
Servië 260 km
Roemenië 1173 km
Bulgarije 15,5 km
Fietsdagen 34 dagen
Reisdagen 2 dagen
Rust/Bezichtigingen 9 dagen
Familie bezoek dagen 6 dagen
Totaal 51 dagen onderweg geweest
Langste etappe 128 km
Gemiddeld per dag 92,26 km
Het was een fantastische reis met mijn goede vriend Leo die zich bij mij in Wenen aansloot, het was een hele mooie belevenis voor ons beiden. Het was een reis door 8 verschillende landen, maar ook door de tijd. Op de ene kant moderne steden, goed onderhouden historische gebouwen, grote winkelcentrums en op de andere kant door dorpjes waar de tijd stil gestaan heeft met kleine winkeltjes en zonder goede straten en waar nog heel veel gewoond word in lemen huizen. Hier word nog veel met paard en wagen gewerkt en vervoerd . Veel velden worden nog geploegd met een paard voor de ploeg, heel zwaar werk dus. Uitgestrekte velden met zonnebloemen, mais, druiven en heel veel graan. Erg vriendelijke mensen onderweg die allemaal erg behulpzaam zijn als je wat vraagt en erg nieuwsgierig zijn waar je vandaan komt en waar je naar toe gaat. In alle 8 landen hebben we het water gewoon uit de kraan kunnen drinken, in alle landen is het internet gratis met uitzondering van een paar hotels in Duitsland. Je kan ook overal pinnen met je bankpas. Maar het mooiste stuk vond ik persoonlijk toch het stuk tussen Passau en Wenen. Dit was een reis om niet zo gauw te vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten