Roemenie 11/06 t/m 16/06

Roemenie






Na een Turkse koffie gedronken te hebben en afscheid genomen te hebben van Dragan ging het weer naar de hoofdroute want bij Dragan loopt de weg dood. Op de hoek waar je weer op de hoofdroute komt zaten 3 Duitsers en een Belg te ontbijten, afgestapt en gezellig gebabbeld waren op weg naar Istanbul, wisten gisteren al dat er twee Hollanders voor  hun fietsten.

We verlaten Servie

Om 7.15 uur namen we afscheid en gingen op pad  richting grens maar eerst moeten we  nog  meer dan 30 kilometer fietsen naar de grens,  we  nemen de weg door de bergen maar niet maar maken een omweg van bijna 44 kilometer, de weg door de bergen was maar 18,5 kilometer maar erg veel klimmetjes.

Kwamen nog 2 schotten tegen vader en zoon waren op weg naar Griekenland. In Campia kwamen we nog een Hollands echtpaar op leeftijd tegen op een tandem waren in Boekarest  begonnen te fietsen en gingen naar Budapest lijkt me erg moeilijk om op een tandem  over al die grindpaden en klei te fietsen gaf ze de raad om gewoon op de provinciale wegen te blijven fietsen. We hielden het vandaag niet helemaal droog af en toe begon het te regenen dus regenjack aan en dan weer uit. Je komt door erg veel leuke dorpjes waar de tijd nog stil heeft gestaan, af en toe een boerenkar die getrokken word door een paard. Erg veel vissers langs de Donau,

Tegen 16.00 uur bereiken we vandaag ons einddoel Coronini waar we een pension vinden met een leuk terras meteen aan de Donau waar we lekker eten en een glaasje wijn drinken. Komen in gesprek met de eigenaar die werkt de meeste tijd in Wenen erg vriendelijk. We hebben ook onze horloges 1 uur vooruit moeten zetten vandaag.
Nog 12 dagen fietsen en dan zijn we bij bord 0 waar te Donau begint
 Ik heb nu over de 2000 kilometer gefietst nog 1200 te gaan tot de Zwarte-Zee.






Zijn om 07.15 vertrokken zouden een ontbijt krijgen maar doodse stilte in het pension, dus geen ontbijt hebben we van de rekening afgetrokken. Na het dorp verlaten te hebben zien we kasteel Golubac aan de kant  van Servië. Nu krijgen we een provinciale weg van 20 kilometer met veel bochten en machtige berghangen, het weer is droog vannacht hadden we onweer en regen. In Svinija komen we het vroegere douanekantoor van de Habsburgse

Voormalig Douanekantoor van de Habsburgers

tegen er staan nog twee torens en die staan in het water van de Donau. We hebben de provinciale weg bijna alleen voor ons 1 auto per uur komt ons voorbij.  Na Svinija rijden we het kasteel Trikule voorbij , we naderen nu het smalste deel van de Donau de IJzeren poort, we maken hier veel foto’s de omgeving is schitterend, de hele dag al, erg veel vissers langs de kant van de Donau.

De IJzerenpoort

We krijgen nu een paar klimmetjes van 8% het is dus weer even afzien en dat op mijn leeftijd. In Dubova

maken we een kleine pauze en drinken iets op een klein terras en laten onze waterflessen weer bij vullen. We passeren het klooster Mraconia en daarna zien we het gezicht van Decebalus Rex, dit is een kunstwerk van Prof.Dr.Iosif Constantin Dragon.

Decebalus Rex

Het monument is 40 meter hoog en 25 meter breed, het werd te eren van de laatste koning van Dakien uit de rotsen gehakt.
Deze koning heerste van 87 na Christus tot en met 106 na Christus. Hierna gaat het via een 8% stijging in Eselnita stijl omhoog dus het word weer afzien daarna gaan we 11% omlaag werd nog bijna de vangrails ingedrukt door een auto die zo nodig een vrachtauto moest inhalen, maar gelukkig ging alles weer goed. In Orsova een Pension gevonden meteen aan de Donau, we gaan badderen en een biertje op het terras drinken, vanavond eten we in het dorp, het was me wel weer een dagje. Ik weet niet of ik morgen internet heb we gaan het platteland op, nog 11 dagen fietsen dan zijn we in Tulcea vlak bij de monding van de Donau.






Om 7.15 uur vertrokken richting Severin over de snelweg wind in de rug, moeten  twee kleine tunnels door fietsen, maar alles gaat goed, veel verkeer op de weg, zijn maar 27 kilometers. In Severin een terras opgezocht koffie en twee tosti’s kaas gegeten. We rijden via de E70 de stad uit dus we moeten wel een beetje voorzichtig zijn met al dat snel verkeer, maar

na  Simian gaan we via de provinciale weg 56A richting  Hinova  waar we een rustige provinciale weg langs de Donau volgen. Vanaf Tismana  zoeken we weer een grindpad op voor de volgende  18 kilometer. In Crivina zoeken we een terrasje op en drinken wat en komen in gesprek met de plaatselijke bevolking, vol verbazing luisteren ze waar we nog naar toe fietsen. We zijn het dorp nog niet uit of we komen op een pas geteerde straat, maar dat duurde niet lang of het ging weer over in een grindweg en het ging nog stijl omhoog ook, we gaan weer wandelen naar boven.

We gaan wandelen

Verlaten pompstation

Na Tiganasi gaan we via een sluizencomplex Derdap II stuwdam  naar een eiland dat in de Donau ligt, na 15 kilometer verlaten we het eiland weer via een nieuwe brug en fietsen meteen weer op een grindpad 3,5 kilometer word je niet vrolijk van. Leo heeft er geen problemen mee gaat als een speer over deze weggetjes, maar ik kom heel vaak in de slip, misschien ligt dat aan het gewicht van de persoon. In Gruia na wat gezoek vinden we ons volgende slaapplaats, Port Gruia ligt na de kerk rechtsaf naar beneden naar de Donau oever deze helling moeten we natuurlijk morgen weer omhoog.

Hier overnachten wij

Nog 851 kilometer

We boffen het pension zou eerst komende vrijdag open gaan, maar Erika die hier het huishouden voert strijkt over haar goede hart en we mogen slapen en we kunnen ook eten bij haar. Eerst maar gebadderd, daarna gaan we aan de witte wijn en lopen naar de Donau om naar een visser te kijken, we zitten bij kilometerpaal  851  al. Om 20.00 uur gaan we eten vlees met gebakken piepers en koolsalade en brood en natuurlijk een nieuwe fles wijn nu weer een rode. Na het eten gaan we voetballen kijken Nederland-Duitsland, na de eerste helft vallen mijn luikjes dicht dus ik ga slapen Leo kijkt nog de hele wedstrijd uit.





We kunnen vandaag uitslapen , krijgen eerst om 7.30 uur ontbijt van Erika , een omelet, brood, tomaat en thee en koffie. Om 08.15 vertrekken we, moeten meteen in de pedalen treden moeten weer omhoog het laatste stuk word natuurlijk weer lopen. Bij Vrata worden we nog aangehouden door 2 politiemensen waar we vandaan komen en waar heen de fietstocht gaat.

 Dit is wel te begrijpen we zitten in het grensgebied de overkant is Bulgarije. Na een vriendelijk gesprek gaat het verder naar  de provinciale weg de 56A. Deze weg is net vernieuwd en we hebben de wind in de rug dus we gaan als een speer over de weg. Opeens zien we twee lotgenoten, dus ook fietsers onze kant op fietsen, we gaan een praatje maken zijn twee Duitsers eerst maar gefeliciteerd met de overwinning van hun Manschaft, komen uit Tulcea waar wij naar toe moeten en fietsen naar Passau waar ze wonen, geven nog een tip over het hotel waar ik nu zit te tikken. Hebben de pech dat zij wind tegen hebben en wij wind mee en zij moeten nog ongeveer 80 kilometer naar Severin fietsen. Na afscheid genomen fietsen we door tot we de volgende fietsers zien, dit is een stel en komt uit Amerika uit Oregon en zijn begonnen te fietsen in Constance en fietsen naar Ierland op een tandem met veel te veel bagage zo te zien wensen hun succes en fietsen verder, een kilometer verder komen we alweer twee fietsers tegen deze komen uit Frankrijk en fietsen van Tulcea naar de Atlantische kust, deze klagen ook over de wind, na wat gebabbel gaat het verder, we hebben de laatste dagen nog nooit zoveel fietsers gezien als vandaag.

 Maar 13 kilometer voor ons einddoel Calafat voor vandaag krijgen wij de wind tegen ons tempo gaat meteen naar voetstaps en de pauzes volgen vaker elkaar op. In Calafat  zoeken we het hotel Panaramic op en boeken hier een kamer. Vandaag even een wasje doen, geld uit de muur halen en wat eten en drinken en boodschappen doen voor morgen, het gaat morgen naar Bechet ongeveer 100 kilometer, hopelijk hebben we wind mee. Vandaag konden we niet verder omdat elke plaats hier geen hotel heeft, dus we moesten vandaag hier  stoppen. Vanavond is hier een bier feest in het stadje gaan we even kijken. Ik stop er mee misschien beschik ik morgen weer over internet, is allemaal gratis hier. Uit ons hotelraam zie je de pont die naar Bulgarije vaart, drukte van belang.






 We kunnen eerst om 07.00 uur ontbijten, we krijgen eerst een mandje brood met een klein pakje boter en een kuipje jam, er is hier geen buffet, daarna krijgen we een kopje koffie en een beker thee. We denken al is dat alles, maar dan krijgen we nog een apart bordje met een spiegelei, stukje kaas en leverpastei  uit een blikje, valt dus weer reuze mee. Naar de kamer spullen halen en we gaan om 07.45 uur op pad, we beginnen meteen met een klimmetje dus we komen meteen in ons ritme. Daarna over een weg met gaten de stad uit, buiten de stad word de weg beter en we hebben de wind weer in de rug dat is boffen, we gaan met een behoorlijk tempo richting Poiana Mare en van hieruit gaat het door verschillende leuke dorpjes waar heel veel ooievaarsnesten op elektriciteitspalen zijn, met jonge ooievaars die nieuwsgierig over de rand kijken, ik heb op een gegeven ogenblik opgehouden de nesten te tellen het zijn er wel honderden,  naar Rast,  waar we wat drinken en eten.

Van hieruit gaat het weer door een glooiend landschap met heel veel zonnebloemen velden en mais richting Bistret, hier komen we nog een rouwstoet tegen, hoornblazers voorop met een paar kruisdragers daarachter de pastoor met zijn hulpjes en dan komt een tractor met aanhanger waar de kist met een paar rouwende op zitten en hierachter de familie en dorpsbewoners erg indrukwekkend.

Daarna gaat het verder  naar Bechet waar we door een meisje aangesproken worden in het Engels of we een slaapgelegenheid zochten, ze wist er wel een, bleek later dat ze daar werkte. Hadden dit hotelletje nooit gevonden staan ook geen borden langs de weg of in onze gids.
We gaan badderen, internet lukt hier niet morgen maar weer proberen in Zimnicea ligt ongeveer 121 kilometer verder op.
Ik ga mijn broek een wasbeurt geven je kan er langzamerhand wel soep van koken en nog een paar dingetjes.
Hierna gaan we in de tuin iets fris drinken en wat lezen. Vandaag geen buitenlandse fietsers tegen gekomen, wel allemaal vriendelijke Roemenen die je gedag zeggen of zwaaien naar je. Het was weer erg warm vandaag over de 30 graden weer, we boffen met het weer de laatste dagen, de vooruit zichten zijn goed voor ons, hopelijk ook de windrichting.
Er zijn vandaag heel wat paard en wagens onderweg erg landelijk allemaal en we hebben vandaag geen last gehad van honden.










Na het ontbijt op het terras , vertrekken we richting Corabia met tegenwind ongeveer 45 kilometer. We fietsten door een heuvelachtig landschap erg veel zonnebloemen worden hier verbouwd, moet over een maand een prachtig gezicht zijn, momenteel staan ze nog in de knop, sommige bloeien al. Daarna ging het verder naar Turnu Magurele waar we een terras opzoeken om wat te eten, had Leo niet moeten doen. We moesten nog ongeveer 56 kilometer hierna fietsen, het werd een doffe ellende voor hem, hij hield zijn eten  niet binnen en drinken ging ook niet meer, hij droogde een beetje uit. Om Turnu Magurele uit te komen hadden we ook nog problemen, na veel gevraag en een vriendelijke man die ons met zijn auto naar zijn huis meenam en daar over stapte op zijn elektrische scooter en ons dan door de stad loodste en ons op de goede weg naar Zimnicea bracht. We vroegen waarom er zo weinig borden staan die de richting moeten aangeven. Hij vertelde ons dat ze worden meegenomen en als oud ijzer verkocht worden, dit probleem hebben wij in Nederland mekoper. Bij Seaca kwamen we nog een stel uit Engeland tegen die op een wereldreis waren, kwamen net uit Istanbul waar ze fietsen gekocht hadden en nu op weg waren naar Engeland, leuk gebabbeld met ze. Daarna ging het via een paar klimmetjes naar Zimnicea waar we een hotel opzochten. Gebadderd  een terras opgezocht en hierna hebben we wat gegeten.

Vandaag heel veel ooievaars gezien en we hadden geen last van honden.

Wat over Zimnicea:

In de Roemeense onafhankelijks oorlog van 1877 tot en met 1878 was hier het hoofdkwartier van het Russische leger gevestigd die in Bulgarije tegen de Turken vochten.
In 1977 werd  de stad na een zware aardbeving helemaal verwoest. Je kan nog overal de schade van de aardbeving zien.
Na de val van het Communistische systeem ging de industrie erg achteruit. 
De bevolking  trok  weg naar de grote steden, door belastingvoordelen hopen ze hier dat er weer meer industrie en werkgelegenheid komt.

Nog iets anders over fietsen daar kunnen wij niet bij tippen:

Op 16 juni dit jaar gaat de gekste fietsrace en de zwaarste ( Race Across America ) in San Diego in Amerika wat aan de westkust ligt  van start en de finish is in Annapolis wat vlak bij Washington aan de oostkust ligt. De afstand is ongeveer 5000 kilometer en gaat door woestijnen  over 3000 meter hoge passen in de Rocky Mountains ,door Monument Valley en de grote vlaktes van het midden westen wie het snelste is, heeft gewonnen. Afgelopen jaar 2011 heeft de Oostenrijker Christoph Strasser deze tocht in 8 dagen, 8 uur en 6 min. afgelegd. De dames doen er gemiddeld 3 dagen langer over moeten misschien nog bij Prada shoppen onderweg ( grapje natuurlijk ). Er  wordt onderweg maar 2 uurtjes per dag geslapen en alleen om te plassen wordt er gestopt gegeten en alle andere dingen worden op de fiets gedaan.
Doe je er langer over dan 12 dagen dan lig je eruit.

Voor meer informatie kan je naar de volgende websites gaan.
www.raceacrossamerica.org en www.christophstrasser.at
Dit is heel wat anders dan, wat ik momenteel met Leo doe.